وارد هر سالن فرودگاه مدرن یا لابی شیک اداری شوید و به بالا نگاه کنید. آن بالههای عمودی براق که از سقف آویزان هستند، بافلهای آلومینیومی هستند. آنها به انتخاب مورد علاقه معمارانی تبدیل شدهاند که سقفی میخواهند که سر و صدا را کنترل کند و در عین حال خیرهکننده به نظر برسد. اما حقیقت این است که بسیاری از پیمانکاران راه سخت را یاد میگیرند. نصب سقف بافل آلومینیومی با نصب کاشیهای آکوستیک استاندارد یکسان نیست. این فرآیند قوانین، ابزارها و ترفندهای خاص خود را دارد.
من شاهد بودهام که بسیاری از تیمهای نصب، اشتباهات سادهای مرتکب میشوند که ساعتها کار مجدد را برایشان به همراه دارد. آنها ردیف اول موجگیرها را کمی کج نصب میکنند. یا فراموش میکنند فضای کافی برای پخشکنندههای تهویه مطبوع (HVAC) باقی بگذارند. برخی حتی از سیم آویز اشتباه استفاده میکنند و کل سقف ظرف یک سال دچار افتادگی میشود. این مشکلات کاملاً قابل اجتناب هستند. تنها کاری که باید انجام دهید این است که چند روش برتر را که نصابهای باتجربه هر روز استفاده میکنند، دنبال کنید. این راهنما این درسها را گردآوری کرده است تا بتوانید پروژه خود را از همان ابتدا درست انجام دهید.
چه یک پیمانکار عمومی باشید که بر یک ساختمان تجاری نظارت میکند و چه یک نصاب که به دنبال تقویت مهارتهای خود است، این وبلاگ برای شما مناسب است. ما برنامهریزی چیدمان، فاصله آویزها، تکنیکهای ترازبندی و نحوه کار در اطراف چراغها و آبپاشها را پوشش خواهیم داد. همچنین پیوندهای داخلی مفیدی به محصولات مرتبط مانند محصولات اصلی ما پیدا خواهید کرد. سقف فلزی صفحه و سیستمهای خاص، مانند سقف تخته فلزی و البته سقف تیغه فلزی. بیایید با مهمترین مرحله شروع کنیم، که قبل از باز کردن جعبه تیغهها اتفاق میافتد.
شروع نصب سقف کاذب آلومینیومی بدون برنامه، منجر به اتلاف وقت و آسیب به مصالح میشود. من دیدهام که خدمه شروع به نصب سقف کاذب میکنند و در نیمه راه متوجه میشوند که طرح آنها با چراغها هماهنگ نیست. نتیجه، ردیفهای کج و دوبارهکاریهای پرهزینه است. برنامهریزی مناسب شما را از این سردردها نجات میدهد. باید نقشههای معماری را با دقت بررسی کنید. به جهت اجرای سقف کاذب توجه کنید. سقف کاذب معمولاً عمود بر پنجرهها یا در امتداد طولانیترین بعد اتاق قرار میگیرد. این کار جریان بصری دلپذیرتری ایجاد میکند.
یکی دیگر از عوامل برنامهریزی، ساختار سقف موجود است. بالای موانع چه چیزی قرار دارد؟ اگر لولههای کانالکشی، مجرا یا آبپاش دارید، باید محل دقیق آنها را بدانید. سیمهای آویز شما نمیتوانند از این اشیاء عبور کنند. همچنین باید برای دسترسی به تعمیر و نگهداری در آینده، فضای خالی را حفظ کنید. بسیاری از ساختمانهای تجاری به هجده اینچ فضای خالی بالای سقف معلق نیاز دارند. قبل از نهایی کردن نقشه، کدهای ساختمان محلی خود را بررسی کنید. یک قانون خوب این است که با متر نواری و دفترچه یادداشت در فضا قدم بزنید. هر مانعی را در نقشه خود علامت بزنید.
در نهایت، برنامهریزی شامل سفارش مقدار مناسب مصالح است. طول و عرض اتاق را به طور دقیق اندازهگیری کنید. برای به دست آوردن متراژ مربع، آن را ضرب کنید. سپس ده درصد برای ضایعات و برشها اضافه کنید. سقفهای کاذب به دلیل وجود بالههای عمودی، ضایعات بیشتری نسبت به پنلهای تخت دارند. همچنین باید کانالهای حامل، سیمهای آویز و تزئینات محیطی کافی سفارش دهید. تمام شدن مصالح در اواسط کار، همه چیز را به تأخیر میاندازد. برای یک منبع قابل اعتماد از اجزای با کیفیت، به صفحه اصلی سقف فلزی مراجعه کنید . آنها کیتهای کاملی را برای متر سقف کاذب ایتال تاسیسات شامل تمام سختافزارها.
داشتن ابزار مناسب قبل از شروع، نصب سقف کاذب آلومینیومی را روان و کارآمد میکند. شما به یک تراز لیزری یا تراز آب نیاز خواهید داشت. تراز لیزری برای فضاهای تجاری بزرگ سریعتر و دقیقتر است. همچنین به یک خط گچی، متر نواری و یک نردبان یا داربست نیاز دارید. برای برش دادن تیغهها، از قیچی برقی یا اره گرد دندانه ریز استفاده کنید. هرگز از تیغه ساینده استفاده نکنید. لبههای ناهمواری ایجاد میکند و به روکش محافظ آسیب میرساند. یک قیچی قلع برای قطعات کوچک تزئینی مناسب است. همچنین به یک مته با نوک پیچ، انبردست و یک پیچ گوشتی مغناطیسی نیاز خواهید داشت.
لیست مواد نیز به همان اندازه مهم است. شما به تیغههای آلومینیومی در طول، رنگ و پرداخت دلخواه خود نیاز دارید. کانالها یا ریلهای حامل، تیغهها را نگه میدارند. این تیغهها عمود بر جهت تیغه قرار میگیرند. سیمهای آویز، کانالهای حامل را به سازه بالا متصل میکنند. برای مقاومت در برابر زنگزدگی از سیم گالوانیزه یا فولاد ضد زنگ استفاده کنید. همچنین برای تکمیل لبههایی که سقف به دیوارها متصل میشود، به برش زاویهدار محیطی نیاز دارید. گیرههای آویز را فراموش نکنید. این گیرهها هر تیغه را به کانال حامل متصل میکنند. برخی سیستمها از گیرههای چفتی استفاده میکنند. برخی دیگر از اتصالات پیچی استفاده میکنند. مشخصات محصول خود را با دقت بخوانید.
تجهیزات ایمنی غیرقابل مذاکره هستند. برای محافظت از چشمانتان در برابر برادههای فلز به عینک ایمنی نیاز دارید. دستکش کار از بریدگی ناشی از لبههای تیز آلومینیومی جلوگیری میکند. در اکثر سایتهای کاری تجاری، کلاه ایمنی الزامی است. اگر در ارتفاع بیش از دوازده فوت کار میکنید، از بالابر یا داربستهای ایمن استفاده کنید. هرگز روی صندلی چرخدار یا روی هم انباشته از جعبهها نایستید. برای پروژههای بزرگ، اجاره بالابر قیچی را در نظر بگیرید. این کار سرعت نصب را به میزان قابل توجهی افزایش میدهد. بسیاری از پیمانکاران همچنین یک جعبه کمکهای اولیه در نزدیکی خود نگه میدارند زیرا لبههای آلومینیومی میتوانند به طرز شگفتآوری تیز باشند. برای مشاهده لیست کامل ابزارهای توصیه شده و لوازم جانبی سازگار، به بخش «ابزارهای کمکی» مراجعه کنید. سقف فلزی بخش منابع.
با پیدا کردن پایینترین نقطه سازه سقف موجود شروع کنید. این نقطه میتواند یک کانال، یک تیر یا یک لوله باشد. سقف کاذب شما باید پایینتر از این پایینترین نقطه قرار گیرد. از آن نقطه تا ارتفاع سقف مورد نظر خود اندازهگیری کنید. این ارتفاع را روی هر چهار دیوار علامت بزنید. در این ارتفاع، یک خط گچی دور محیط بکشید. این خط، راهنمای نصب زاویه دیوار شماست. تراز بودن خط را دوباره بررسی کنید. تراز لیزری برای این مرحله بهترین گزینه است. اگر خط گچی شما حتی یک چهارم اینچ انحراف داشته باشد، کل سقف کج به نظر میرسد.
سپس، جهت بافل خود را تعیین کنید. بافلها میتوانند از شمال به جنوب یا از شرق به غرب امتداد داشته باشند. اکثر طراحان، بافلها را به سمت ورودی اصلی یا در امتداد طولانیترین دیوار قرار میدهند. خط مرکزی اتاق را به موازات جهت بافل انتخابی خود علامتگذاری کنید. از این خط مرکزی، به هر طرف اندازه بگیرید. مکانهای هر ردیف کانالهای حامل را علامتگذاری کنید. کانالهای حامل معمولاً در فاصله چهار فوت از هم قرار دارند. با این حال، مشخصات سازنده خود را بررسی کنید. برخی از سیستمهای بافل سنگین به کانالهایی در هر دو فوت نیاز دارند. این خطوط را با یک خط گچی روی سازه سقفی علامتگذاری کنید. این به شما یک راهنمای بصری هنگام اتصال سیمهای آویز میدهد.
حالا فاصله بین تیغهها را علامت بزنید. تیغهها معمولاً دو تا شش اینچ از هم فاصله دارند. فاصله بین تیغهها هم از نظر زیباییشناسی و هم از نظر آکوستیک تأثیر میگذارد. شکافهای پهنتر، صدای بیشتری را عبور میدهند، اما همچنین بخش بیشتری از ساختار بالا را نشان میدهند. برای حفظ فاصلههای ثابت، از یک بلوک فاصلهدهنده استفاده کنید. یک تکه چوب را به عرض شکاف مورد نظر خود برش دهید. آن را بین تیغهها قرار دهید. این کار تضمین میکند که هر شکاف یکسان به نظر برسد. قبل از شروع نصب، از علائم طرحبندی خود عکس بگیرید. این عکسها در صورت نیاز به عیبیابی بعدی به شما کمک میکنند. برای الگوهای طرحبندی و محاسبهگرهای فاصله، منابع موجود را از طریق [لینک] بررسی کنید. سقف فلزی صفحات محصول.
فاصله سیمهای آویز یکی از مهمترین جزئیات فنی در نصب هر سقف کاذب آلومینیومی است. کدهای استاندارد ساختمانهای تجاری، سیمهای آویز را در هر چهار فوت در هر جهت الزامی میدانند. این یعنی چهار فوت بین سیمها در امتداد کانال حامل و چهار فوت بین ردیفهای کانال. با این حال، سقفهای کاذب آلومینیومی اغلب به فاصله کمتری نیاز دارند. بالههای عمودی وزن و مقاومت در برابر باد را افزایش میدهند. در فضاهای باز بزرگ، حرکت هوای HVAC میتواند به بافلها فشار وارد کند. فاصله کمتر آویز از تاب خوردن و بالا و پایین رفتن جلوگیری میکند.
برای اکثر سیستمهای حائل آلومینیومی، سیمهای آویز را در هر سه فوت در امتداد هر کانال حامل قرار دهید. کانالهای حامل به جای چهار فوت، سه فوت از هم فاصله دارند. این یک شبکه سه فوت در سه فوت ایجاد میکند. این شبکه محکمتر، حائلها را بهتر پشتیبانی میکند و افتادگی قابل مشاهده را در طول زمان کاهش میدهد. در مناطق لرزهخیز، به پشتیبانی بیشتری نیاز دارید. سیمهای مهاربندی لرزهای مورب را در هر چهار نقطه اتصال اضافه کنید. این سیمها از تاب خوردن سقف در هنگام زلزله جلوگیری میکنند. اداره ساختمان محلی شما الزامات خاصی خواهد داشت. همیشه مجوز بگیرید و بازرسی را پشت سر بگذارید.
هر سیم آویز را محکم به سازه بالا وصل کنید. سیم را دور یک قطعه بتنی، یک تیر یا یک تیرک بپیچید. سیم را حداقل سه دور کامل بپیچید. سیم باید محکم باشد اما نه خیلی کشیده. حدود یک اینچ طول اضافی برای تنظیمات در نظر بگیرید. اگر به عرشه فلزی وصل میکنید، از گیرههای آویز تایید شده استفاده کنید. هرگز سیم را دور لولههای آبپاش یا لولههای برق نپیچید. این کار خلاف قانون و خطرناک است. ممکن است لازم باشد یک برقکار یا لولهکش مجاز این موارد را جابجا کند. برای راهنمایی در مورد مشخصات سیم آویز و روشهای تایید شده اتصال، به ... مراجعه کنید. سقف فلزی کتابخانه فنی.
با زاویه دیوار محیطی شروع کنید. قطعاتی از زاویه دیوار را متناسب با هر دیوار برش دهید. آنها را در ارتفاع مشخص شده خود به دیوار وصل کنید. از پیچ یا بستهای پودری استفاده کنید. هر شانزده اینچ فاصله بین بستها قرار دهید. مطمئن شوید که زاویه تراز است. زاویه دیوار از انتهای کانالهای حامل و دیوارکوبها پشتیبانی میکند. همچنین شکاف بین سقف و دیوار را میپوشاند. برای ظاهری تمیز، گوشهها را با زاویه چهل و پنج درجه برش دهید. یا اگر سیستم شما شامل بلوکهای گوشهای است، از آنها استفاده کنید. برای این مرحله وقت بگذارید زیرا زاویه کج دیوار منجر به دیوارکوبهای کج میشود.
حالا کانالهای حامل را نصب کنید. هر کانال را به طول صحیح برش دهید. کانال باید با یک فاصله کوچک برای انبساط، داخل زاویه دیوار قرار گیرد. هر کانال را در جای خود بلند کنید. آن را با استفاده از گیره یا بست سیمی به سیمهای آویز وصل کنید. هر کانال را در حین کار تراز کنید. از تراز لیزری برای بررسی اینکه همه کانالها در یک ارتفاع هستند استفاده کنید. کانالها همچنین باید در امتداد طول خود صاف باشند. یک کانال خمیده باعث میشود که تیغههای شما موجدار به نظر برسند. اگر کانالی خم شده است، آن را تعویض کنید. سعی نکنید آن را صاف کنید. آلومینیوم به طور دائم خم میشود.
در نهایت، ردیف اول تیغهها را آویزان کنید. از دورترین دیوار از ورودی شروع کنید. به این ترتیب، روی قسمتهای تمامشده راه نمیروید. تیغه اول را به کانالهای حامل بچسبانید. محکم به بالا فشار دهید تا صدای درگیر شدن گیره را بشنوید. بررسی کنید که تیغه عمودی باشد و کج نشده باشد. از یک تراز کوچک در کنار تیغه استفاده کنید. سپس تیغه دوم را در همان ردیف آویزان کنید. بلوک فاصلهدهنده خود را بین دو تیغه قرار دهید. به پایین ردیف ادامه دهید. وقتی ردیف اول را تمام کردید، به عقب برگردید و به آن نگاه کنید. اگر صاف و تراز به نظر میرسد، ردیفهای باقیمانده را ادامه دهید. برای راهنمای تصویری و آموزشهای ویدیویی، وبسایت سقف فلزی منابع نصب را ارائه میدهد. سقف کاذب فلزی سیستمها.
صاف نگه داشتن موانع با طولانیتر شدن اتاق سختتر میشود. یک خطای کوچک در شروع، سی فوت بعد به یک خطای بزرگ تبدیل میشود. راه حل، خطوط کنترل است. یک خط گچی را روی زمین، درست زیر جایی که هر ردیف موانع قرار میگیرد، بکشید. سپس از آن خط به بالا نگاه کنید تا موانع خود را تراز کنید. این به شما یک نقطه مرجع ثابت میدهد. همچنین میتوانید طنابهای ریسمانی را از سازه بالا آویزان کنید. طنابها را در هر انتهای اتاق گره بزنید. آنها را در ارتفاع و موقعیت دقیق سطوح موانع محکم بکشید. سپس هر مانع را با طناب تراز کنید.
ترفند دیگر استفاده از یک خطکش بلند است. یک تراز شش فوتی یا یک تکه لوله آلومینیومی صاف خوب عمل میکند. پس از آویزان کردن سه یا چهار مانع، مانع را روی لبههای پایینی آنها قرار دهید. همه آنها باید به طور مساوی مانع را لمس کنند. اگر یکی از مانعها بیرون زده است، آن را تنظیم کنید. اگر یکی خیلی عقب نشسته است، آن را به جلو بکشید. این تنظیمات را فوراً انجام دهید. منتظر نمانید تا کل اتاق تمام شود. رفع یک اشتباه بعداً به معنای برداشتن چندین مانع برای رسیدن به محل مشکلدار است. این کار ساعتها کار را اضافه میکند.
تغییرات دما بر آلومینیوم تأثیر میگذارد. در یک روز گرم، آلومینیوم منبسط میشود. در یک روز سرد، منقبض میشود. در انتهای هر ردیف تیغه، یک شکاف انبساطی کوچک باقی بگذارید. تیغهها را محکم به زاویه دیوار نچسبانید. شکافی به اندازه یک هشتم اینچ به ازای هر ده فوت از طول تیغه استاندارد است. در اتاقهای بسیار بزرگ با طول بیش از پنجاه فوت، استفاده از اتصالات انبساطی را در نظر بگیرید. این اتصالات، رابطهای ویژهای هستند که امکان حرکت بدون کمانش را فراهم میکنند. برای بررسیهای صافی و ابزارهای تراز، بسیاری از نصابهای حرفهای به راهنماییهای ... تکیه میکنند. سقف فلزی پشتیبانی فنی.
چراغها رایجترین مانع در نصب سقفهای حائل آلومینیومی هستند. چراغهای LED خطی به زیبایی بین ردیفهای حائل قرار میگیرند. در واقع، بسیاری از طراحان سقفهای حائل را به طور خاص برای ادغام نورپردازی خطی انتخاب میکنند. چراغهای خود را با دقت اندازه بگیرید. سپس در طرح حائل خود فاصلههایی را که با عرض چراغها مطابقت دارد، باقی بگذارید. ابتدا چراغهای حائل را نصب کنید. سپس حائلها را از هر طرف آویزان کنید. حائلها باید کاملاً با لبههای چراغها همتراز باشند. اگر چراغهای شما به جای نوارهای خطی، قوطیهای توکار هستند، ممکن است نیاز به بریدن حائلها داشته باشید. از اره سوراخکن یا اره مویی با تیغه فلزی ظریف استفاده کنید. به آرامی برش دهید تا از خم شدن آلومینیوم جلوگیری شود.
سر آبپاشها چالش متفاوتی را ایجاد میکنند. ضوابط ساختمانی ایجاب میکند که آبپاشها بدون مانع باقی بمانند. شما نمیتوانید یک آبپاش را با یک مانع بپوشانید. راه حل این است که یا مانع را در آن ناحیه کوتاه کنید یا آبپاش را جابجا کنید. جابجایی آبپاش نیاز به یک پیمانکار حفاظت از آتش دارای مجوز دارد. طرح خود را طوری برنامهریزی کنید که در صورت امکان از آبپاشها اجتناب شود. برای آبپاشهایی که بین ردیفهای مانع قرار میگیرند، ممکن است نیازی به انجام کاری نداشته باشید. شکاف بین مانعها اجازه عبور اسپری آب را میدهد. با این حال، با آتشنشانی محلی خود مشورت کنید. برخی از حوزههای قضایی قوانین خاصی در مورد سقفهای مانع و اطفاء حریق دارند.
پخشکنندههای هوا و دریچههای برگشت هوا نیز به فضای خالی نیاز دارند. مانعها را مستقیماً روی پخشکنندهی هوا آویزان نکنید. جریان هوا مسدود یا تغییر مسیر میدهد. در عوض، یک فضای باز در اطراف هر پخشکننده ایجاد کنید. از مانعهای کوتاهتر استفاده کنید یا مانعها را به طور کامل در آن منطقه حذف کنید. همچنین میتوانید از یک پنل فلزی محکم به عنوان قطعهی انتقال استفاده کنید. برای دریچههای هوای برگشت، آن منطقه را نیز خالی نگه دارید. جریان هوای ضعیف منجر به دمای ناهموار و افزایش هزینههای انرژی میشود. اگر پخشکنندههای هوای زیادی دارید، استفاده از یک سیستم سقفی متفاوت را در آن منطقه در نظر بگیرید. سقف فلزی تخته ای ممکن است در مناطقی با تجهیزات مکانیکی متراکم بهتر عمل کند.
رایجترین اشتباه، فاصلهگذاری ناهموار بین تیغهها است. نصابها اغلب به جای استفاده از بلوک فاصلهدهنده، با چشم فاصلهها را بررسی میکنند. بررسی چشمی برای چند تیغه اول جواب میدهد. اما با دهمین تیغه، فاصله به طور قابل توجهی تغییر میکند. نتیجه، سقفی است که شلخته و غیرحرفهای به نظر میرسد. همیشه از یک بلوک فاصلهدهنده فیزیکی استفاده کنید. یک تکه چوب یا پلاستیک را به اندازه عرض دقیق فاصله خود ببرید. آن را بین هر تیغه قرار دهید. این کار تقریباً هیچ زمان اضافی نمیبرد و هماهنگی کامل را تضمین میکند.
یکی دیگر از اشتباهات رایج، استفاده از سیم آویز نامناسب است. برخی از نصابها از سیم نرم آنیل شده مخصوص سقفهای کاشی آکوستیک استفاده میکنند. این سیم برای عایقهای آلومینیومی خیلی ضعیف است. عایقها به مرور زمان شل میشوند. از سیم فولادی گالوانیزه با ضخامت حداقل دوازده گیج استفاده کنید. برای عایقهای بسیار سنگین، از سیم ده گیج استفاده کنید. همچنین، از ترکیب انواع سیم خودداری کنید. فلزات مختلف میتوانند باعث خوردگی گالوانیکی شوند. سیم فولاد ضد زنگ با عایقهای آلومینیومی مناسب است. اما سیم با روکش روی و آلومینیوم فقط در صورتی قابل قبول است که هر دو خشک باشند. در محیطهای مرطوب، از فولاد ضد زنگ استفاده کنید.
اشتباه سوم، فراموش کردن در نظر گرفتن ارتفاع سقف است. سقفهای تیغهای به فضای عمودی بیشتری نسبت به سقفهای مسطح نیاز دارند. خود تیغهها معمولاً چهار تا هشت اینچ ارتفاع دارند. به علاوه، به فضایی برای کانالهای حامل و سیمهای آویز نیاز دارید. فضای کلی مورد نیاز اغلب دوازده تا هجده اینچ است. سقفهای کوتاه زیر هشت فوت ارتفاع ممکن است تیغهها را به خوبی در خود جای ندهند. بالهها خیلی نزدیک به سر ساکنین احساس میشوند. در این شرایط، یک سقف فلزی سیستمی با ارتفاع کمتر مانند تختههای فلزی یا پنلهای تخت. قبل از سفارش مصالح، ارتفاع سقف خود را اندازهگیری کنید.
کار در ارتفاع خطرناکترین بخش نصب سقف است. سقوط از نردبان و داربست هر ساله باعث آسیبهای جدی میشود. هرگز از دو پله بالایی نردبان کار نکنید. سگک کمربند خود را بین نردههای نردبان نگه دارید. این قانون قدیمی مرکز ثقل شما را ثابت نگه میدارد. برای کار بالای سه متر، از بالابر قیچی یا داربستی که به درستی مونتاژ شده است استفاده کنید. مطمئن شوید که بالابر یا داربست روی زمین صاف قرار دارد. در صورت لزوم از پایههای کمکی استفاده کنید. هنگام کار از بالابر، از کمربند ایمنی استفاده کنید و آن را به یک نقطه لنگر تأیید شده وصل کنید.
تیغههای آلومینیومی لبههای تیزی دارند. حتی لبههای پرداختشده در کارخانه نیز میتوانند پوست را ببرند. همیشه از دستکشهای مقاوم در برابر بریدگی استفاده کنید. دستکشهای چرمی ضخیم به خوبی کار میکنند. وقتی دستکشها ساییدگی پیدا کردند، آنها را عوض کنید. یک دستکش پاره هیچ محافظتی ارائه نمیدهد. همچنین، برای محافظت از ساعد خود، آستین بلند بپوشید. تراشههای آلومینیومی میتوانند در پوست لخت فرو بروند. اگر یک تراشه به دستتان خورد، فوراً آن را با موچین بردارید. محل را با آب و صابون تمیز کنید. در روزهای بعد مراقب علائم عفونت باشید. محافظت از چشم نیز به همان اندازه مهم است. هنگام برش تیغهها، تراشههای ریز فلزی جدا میشوند. عینک ایمنی با محافظهای جانبی حداقل هستند. برای برش بسیاری از تیغهها، از محافظ کامل صورت استفاده کنید.
ایمنی الکتریکی نیز اهمیت دارد. شما در نزدیکی چراغهای روشنایی و جعبههای اتصال کار خواهید کرد. قبل از شروع کار، برق منطقه را قطع کنید. در صورت امکان، کلید برق را قفل کنید. فرض نکنید که سوئیچ خاموش است. مدار را با یک تستر ولتاژ غیر تماسی آزمایش کنید. اگر به روشنایی موقت نیاز دارید، از چراغهای کار باتریدار استفاده کنید. سیمهای رابط، خطرات زمین خوردن روی نردبانها و داربستها را ایجاد میکنند. سیمها را مرتب نگه دارید و از مسیرهای پیادهروی دور نگه دارید. برای منابع ایمنی بیشتر و چک لیستهای محل کار، به سقف فلزی صفحه ایمنی.
وقتی همه تیغهها آویزان شدند، یک قدم به عقب بردارید و به کل سقف نگاه کنید. در این بررسی عجله نکنید. در کل محیط قدم بزنید. به دنبال تیغهای باشید که بالاتر یا پایینتر از تیغههای کناری خود قرار گرفته باشد. این تیغهها به راحتی در سطح چشم دیده نمیشوند اما از آن طرف اتاق کاملاً مشخص هستند. به آرامی روی چندین تیغه فشار دهید. آنها باید محکم و بدون لرزش باشند. اگر تیغهای به راحتی حرکت میکند، ممکن است گیره آن کاملاً درگیر نشده باشد. محکم فشار دهید تا صدای کلیک بدهد. همچنین بررسی کنید که همه تیغهها عمودی باشند. تیغه کج، نور را به طور متفاوتی دریافت میکند و از جای خود خارج به نظر میرسد.
شکافهای بین تیغهها را بررسی کنید. با استفاده از یک متر نواری، بیست شکاف تصادفی را نمونهبرداری کنید. همه آنها باید در فاصله یک شانزدهم اینچ مطابقت داشته باشند. اگر اختلافاتی بزرگتر از این پیدا کردید، ممکن است لازم باشد برخی از تیغهها را تنظیم یا دوباره نصب کنید. همچنین انتهای هر ردیف تیغه را بررسی کنید. به دنبال فاصله ثابت از زاویه دیوار باشید. شکاف انبساطی باید قابل مشاهده باشد اما مزاحم نباشد. دست خود را در امتداد لبههای پایینی چندین ردیف تیغه بکشید. آنها باید صاف و بدون برآمدگیهای تیز باشند. اگر نقاط ناهمواری را احساس کردید، آنها را با دقت سوهان بزنید.
در نهایت، نحوه تعامل سقف با سایر سیستمهای ساختمانی را بررسی کنید. همه چراغها را روشن کنید. به دنبال سایهها یا نقاط تاریک باشید. روشنایی باید در کل اتاق یکنواخت باشد. سیستم تهویه مطبوع را روشن کنید. یک تکه دستمال کاغذی را نزدیک بافلها نگه دارید. دستمال کاغذی نباید بیش از حد تکان بخورد. اگر تکان خورد، ممکن است جریان هوا مسدود شده باشد. همچنین چند سر آبپاش را با تأیید بصری مسدود نبودن آنها، آزمایش کنید. از نصب نهایی برای سوابق خود عکس بگیرید. این عکسها به نگهداریهای آینده کمک میکنند و انطباق با کد را اثبات میکنند. برای چک لیستهای بازرسی و الگوهای لیست پانچ، سقف فلزی این وبسایت منابع قابل دانلود ارائه میدهد.
پیدا کردن یک تامینکننده قابل اعتماد برای سقفهای کاذب آلومینیومی، پروژه نصب شما را بسیار آسانتر میکند. ساختمان پرنس (Prance Building) نامی معتبر در زمینه سقفهای فلزی تجاری است. آنها سقفهای کاذب آلومینیومی را در اندازهها، رنگها و پرداختهای مختلف ارائه میدهند. ارتفاع استاندارد سقف کاذب از چهار اینچ تا دوازده اینچ متغیر است. طول استاندارد تا ده فوت میرسد. طولهای سفارشی برای پروژههای بزرگتر در دسترس است. جنس آلومینیوم سبک و در عین حال محکم است. در برابر خوردگی مقاوم است و شکل خود را برای دههها حفظ میکند. هر سقف کاذب با یک پرداخت کارخانهای ارائه میشود که پوسته پوسته یا محو نمیشود.
شرکت ساختمانی پرنس (Prance Building) همچنین تمام لوازم جانبی مورد نیاز شما را فراهم میکند. این شامل کانالهای حامل، سیمهای آویز، گیرههای آویز و تزئینات محیطی میشود. میتوانید یک کیت کامل برای اندازه خاص اتاق خود سفارش دهید. این کار شما را از جستجوی قطعات سازگار از فروشندگان مختلف نجات میدهد. این شرکت از طریق تلفن و ایمیل پشتیبانی فنی ارائه میدهد. تیم آنها میتواند به سؤالات مربوط به چیدمان، فاصلهگذاری و رعایت ضوابط پاسخ دهد. آنها همچنین میتوانند نقشههای کارگاهی را برای ارسال مجوز ارائه دهند. برای پروژههای تجاری بزرگ، درخواست قیمت کنید. قیمتگذاری عمده برای سفارشهای بیش از هزار فوت مربع در دسترس است.
سفارش نمونه قبل از خرید اکیداً توصیه میشود. یک نمونه به شما امکان میدهد رنگ را در زیر نور واقعی خود ببینید. همچنین میتوانید آزمایش کنید که برش و نصب بافلها چقدر آسان است. نمونهها به سرعت ارسال میشوند و اغلب رایگان یا کمهزینه هستند. پس از آماده شدن برای سفارش، به صفحه اصلی مراجعه کنید. سقف فلزی برای مرور مجموعه، به صفحه مراجعه کنید. به دنبال سقف کاذب فلزی بخش. از آنجا میتوانید مشخصات خود را انتخاب کرده و درخواست قیمت کنید. ارسال بینالمللی برای پروژههای خارج از ایالات متحده در دسترس است.
نصب سقف کاذب آلومینیومی در فضای داخلی تجاری نباید دشوار باشد. تفاوت بین یک نتیجه حرفهای و یک نتیجه آماتور به پیروی از بهترین شیوههای اثبات شده بستگی دارد. با برنامهریزی دقیق شروع کنید. دو بار اندازهگیری کنید و طرح خود را به وضوح علامتگذاری کنید. از ابزارهای مناسب برای برش و نصب استفاده کنید. گوشههای فاصله سیمهای آویز یا تجهیزات ایمنی را نبرید. با استفاده از خطوط کنترل و بلوکهای فاصلهدهنده، موانع خود را صاف نگه دارید. با دقت در اطراف چراغها، آبپاشها و پخشکنندهها کار کنید، نه اینکه موانع را به زور در فضاهای تنگ قرار دهید.
از اشتباهات رایجی که باعث اتلاف وقت و هزینه میشوند، اجتناب کنید. فاصله ناهموار، سیمهای آویز ضعیف و نادیده گرفتن ارتفاع سقف، همگی قابل پیشگیری هستند. قبل از اتمام کار، کار خود را به طور کامل بررسی کنید. تراز، همترازی و گیرههای محکم را بررسی کنید. نحوه عملکرد سقف با سیستمهای روشنایی و تهویه مطبوع را آزمایش کنید. کمی وقت اضافی در ابتدا، از ساعتها دوبارهکاری در آینده جلوگیری میکند. اعتبار شما به عنوان یک پیمانکار یا نصاب به ارائه نتایج تمیز و حرفهای بستگی دارد.
به یاد داشته باشید که یک سقف با کیفیت با مواد با کیفیت شروع میشود. تأمینکنندهای را انتخاب کنید که کیتهای کامل و پشتیبانی فنی ارائه میدهد. ساختمان پرنس هر دو را فراهم میکند. سقفهای کاذب آلومینیومی آنها بادوام و نصب آنها آسان است. چه در حال بازسازی یک دفتر کوچک باشید و چه در حال کار بر روی یک ترمینال فرودگاه بزرگ، پیروی از این بهترین شیوهها به شما کمک میکند تا موفق شوید. برای مشخصات محصول، ویدیوهای نصب و درخواست قیمت، به وبسایت مراجعه کنید. سقف فلزی صفحه امروز. پروژه بعدی شما سزاوار سقفی است که عالی به نظر برسد و حتی بهتر عمل کند.
یک دفتر کار معمولی با مساحت هزار فوت مربع برای یک گروه دو نفره دو تا سه روز طول میکشد. روز اول شامل چیدمان و نصب سیمهای آویز میشود. روز دوم به کانالهای حامل و بیشتر تیغهها رسیدگی میشود. روز سوم تیغههای باقیمانده را تمام کرده و اصلاحات لازم را انجام میدهند.
یک نفر میتواند یک اتاق کوچک زیر دویست فوت مربع را نصب کند. فضاهای بزرگتر حداقل به دو نفر نیاز دارند. یک نفر تیغه را نگه میدارد و در جای خود قرار میدهد در حالی که نفر دوم گیرهها را محکم میکند. یک تیم همچنین سریعتر و ایمنتر کار میکند.
شما به حداقل نه فوت ارتفاع کلی سقف نیاز دارید. خودِ تیغهها چهار تا هشت اینچ ارتفاع دارند. دوازده اینچ فضای خالی بالای تیغهها برای آویزها و حاملها اضافه کنید. ارتفاع کمتر از نه فوت باعث میشود فضا تنگ به نظر برسد.
هیچ شوینده خاصی لازم نیست. هر شش ماه یکبار از جاروبرقی با برس نرم برای پاک کردن گرد و غبار استفاده کنید. برای چربی یا لکه، از مایع ظرفشویی ملایم و یک پارچه مرطوب استفاده کنید. بلافاصله خشک کنید. هرگز از پدهای ساینده یا سفیدکننده استفاده نکنید.