چگونه یک سیستم دیوار پرده‌ای می‌تواند بهینه‌سازی نور روز را با کنترل انرژی خورشیدی برای نماهای با عملکرد بالا متعادل کند؟

ایجاد تعادل بین نور روز و کنترل نور خورشید نیازمند رویکردی یکپارچه است که ویژگی‌های شیشه، هندسه نما و سایه‌بان‌های پویا یا غیرفعال را در نظر بگیرد. برای تعیین اهداف - سطوح لوکس، استقلال نور روز و ضرایب قابل قبول دریافت گرمای خورشیدی - با مدل‌سازی عملکرد (شبیه‌سازی نور روز، تابش خیره‌کننده و انرژی) شروع کنید. شیشه‌ای را با ترکیب مناسب از عبور نور مرئی (VLT) و SHGC انتخاب کنید. پوشش‌های کم‌گسیل می‌توانند نور روز را منتقل کنند و در عین حال گرما را کاهش دهند. در مواردی که تابش خیره‌کننده نگران‌کننده است، از الگوهای سرامیکی فریت، لایه‌های میانی طرح‌دار یا گرادیان‌های انتخابی فریت برای پخش مستقیم نور خورشید بدون مسدود کردن نور مفید روز استفاده کنید.

دستگاه‌های سایه‌بان خارجی - باله‌های عمودی برای زاویه‌های کم نور خورشید و کرکره‌های افقی برای ارتفاع زیاد نور خورشید - اقدامات غیرفعال موثری هستند که شفافیت را حفظ می‌کنند و در عین حال دریافت مستقیم نور را محدود می‌کنند. نماهای دوپوسته یا حفره‌های تهویه‌دار به یک پوسته شفاف بیرونی اجازه می‌دهند تا دریافت نور خورشید را مدیریت کند، در حالی که یک پوسته داخلی، نور روز کنترل‌شده را برای فضای داخلی فراهم می‌کند. راه‌حل‌های پویا مانند شیشه الکتروکرومیک یا پرده‌های خودکار، انعطاف‌پذیری عملیاتی را فراهم می‌کنند و در زمان واقعی با حضور افراد و آب و هوا سازگار می‌شوند.

هماهنگی با کنترل‌های روشنایی داخلی، مزایا را دوچندان می‌کند: حسگرهای کم‌نورکننده و حضور افراد مرتبط با نور روز، نور مصنوعی را در مواقعی که نور روز کافی است، کاهش می‌دهند. در نهایت، بر اساس بارهای واقعی نما که توسط مدل‌سازی تعیین می‌شوند، آسایش حرارتی و اندازه HVAC را در اولویت قرار دهید. نتیجه، یک دیوار پرده‌ای با کارایی بالا است که نور روز فراوان را با دریافت خورشیدی کنترل‌شده ارائه می‌دهد، راحتی افراد را بهبود می‌بخشد و مصرف انرژی را کاهش می‌دهد.