آیا دیواره های فلزی برای کاربردهای داخلی دارای درجه آتش نسبت به دیوار خشک ایمن تر هستند؟

سیستم های دیواری آلومینیومی دارای درجه آتش سوزی در هنگام آزمایش به عنوان سازه های کامل دیواره ، مهندسی شده اند تا عملکرد مجامع گچ نوع X را برآورده یا فراتر بگذارند. بر خلاف گچ ، که برای تأخیر در انتقال حرارت به آب محدود متکی است ، پانل های آلومینیومی از نظر ابعادی پایدار هستند و عناصر قابل احتراق را از بین نمی برند. در تست های ANSI/UL 263 یا EN 1364-1 ، سیستم های پانل آلومینیومی-که با عایق پشم معدنی و درزگیرهای دارای درجه آتش سوزی می شوند-رتبه های دو ساعته را با حداقل یکپارچگی و از دست دادن عایق بدست می آورند. صورت فلزی و لایه های شکست حرارتی هم گسترش شعله و هم نفوذ دود را مسدود می کنند.

علاوه بر این ، آلومینیوم در مقایسه با اتصال دهنده های آلی در ترکیبات مفصل گچ و مجاورت کاغذ ، تراکم دود کمتری و فرآورده های سمی کمتری تولید می کند. این باعث کاهش خطر در هنگام تخلیه سرنشین می شود و از کیفیت هوا ایمن تر در سناریوهای پس از آتش پشتیبانی می کند. اتصالات مهر و موم شده و غیر قابل تحمل بیشتر از مهاجرت آتش سوزی بین محفظه ها جلوگیری می کند. برای پروژه هایی که در اولویت قرار دادن ایمنی زندگی-مانند بیمارستان ها ، مراکز مسکونی بلند و یا داده قرار گرفته است-دیوارهای آلومینیومی عملکرد آتش قوی را با نصب ساده و حداقل کار مجدد ارائه می دهند.