فلزکاری PRANCE تولید کننده پیشرو در سیستم های سقف و نما فلزی است.
کدام سیستمهای مهاربندی و ملاحظات سازه پشتیبان، یکپارچگی سازهای دیوار پردهای را در طول رویدادهای لرزهای تضمین میکنند؟
مهار دیوار پردهای در مناطق لرزهخیز باید به گونهای طراحی شود که جابجاییها و انرژی دینامیکی را بدون ایجاد حالتهای شکست شکننده بپذیرد. مهارها باید ضمن امکان حرکت نسبی بین واحدهای نما و سازه ساختمان، یک مسیر بار ایمن فراهم کنند. راهحلهای معمول شامل سوراخهای مهار شکافدار با بستهای بزرگ برای امکان حرکت درون صفحهای، مهارهای کشویی که بارهای عمودی را تحمل میکنند در حالی که امکان جابجایی جانبی را فراهم میکنند، و سیستمهای براکت انعطافپذیر طراحی شده برای جابجایی لرزهای پیشبینی شده است. مهارها را برای انتقال برش لرزهای به سازه اصلی با افزونگی مشخص کنید و اطمینان حاصل کنید که محلهای مهار با صفحات پشتیبان سازهای یا اعضای بتن مسلح/فولادی که قادر به مقاومت در برابر بارهای متمرکز هستند، همسو باشند. سازه پشتیبان باید شامل صفحات یا زوایای توزیع بار باشد تا از خرد شدن موضعی زیرلایه جلوگیری شود. صفحات یا آرماتورهای مسدودکننده را در مراحل اولیه ساخت تعبیه کنید تا مناطق مهار قابل پیشبینی فراهم شود. همچنین باید به ظرفیت دیوار پردهای برای تطبیق با جابجایی بین طبقهای بدون شکستگی شیشه توجه شود: از واشرهای انعطافپذیر، اتصالات حرکتی و طرحهای جرزدار که امکان چرخش را فراهم میکنند، استفاده کنید. برای مناطق لرزهخیز، آزمایشها را مطابق با استانداردهای ASCE یا لرزهخیزی محلی انجام دهید و از همان ابتدا با یک مهندس سازه تماس بگیرید تا نیازهای اتصال دیوار پردهای را با طراحی لرزهای ساختمان مرتبط کند. در صورت امکان، از عناصر فداشونده یا اتصالدهندههای اتلاف انرژی استفاده کنید که میتوانند پس از رویداد جایگزین شوند، نه اینکه نیاز به تعویض کامل نما باشد. هماهنگی با طراحی سازه اصلی ساختمان تضمین میکند که سازه پشتیبان از سختی و ظرفیت کافی برخوردار است و از بیرون کشیدن لنگر یا خرابیهای پیشرونده نما در حین رویدادهای لرزهای جلوگیری میکند.